บทที่ 711 สิบเก้าแผลที่กลางใจ

บทที่ 709 สิบเก้าแผลที่กลางใจ

ท่ามกลางป่าทึบในเมืองมรกต เงาสีแดงสายหนึ่งพุ่งทะยานผ่านไปอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าสู่ทิศทางของวงเวทเคลื่อนย้าย

“วิเวียน ทำไมเธอถึงคิดว่าเสี่ยวเสวี่ยอยู่ที่บ้านล่ะ?” ระหว่างทาง มู่โหยวเพิ่งจะมีโอกาสถามขึ้น

“พวกคุณเข้าไปในกรงขังแห่งกาลเวลา หากเธอพลัดหลงไปยังอีกโลกหนึ่งด้วยเหตุผลบางอย่าง แล้วตอนนี้กลับมายังโลกของเราตามปกติแล้วล่ะก็... ตามหลักการแล้ว เธอควรจะปรากฏตัวในฉากสุดท้ายก่อนที่เธอจะจากโลกนี้ไป”

“ฉากสุดท้ายงั้นเหรอ...”

มู่โหยวเริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้าง

หากเสี่ยวเสวี่ยไม่ได้ออกจากกรงขังแห่งกาลเวลาระหว่างทาง เธอก็ต้องหายตัวไปในฉากของกรงขังแห่งกาลเวลานั้นอย่างแน่นอน

และฉากกรงขังแห่งกาลเวลาของพวกเขาก็มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะเป็นสถานที่ที่เขาเคยใช้ชีวิตในวัยเด็ก

ร้านสัตว์เลี้ยงคือสถานที่ที่มีความเป็นไปได้มากที่สุด เพราะเขาเติบโตมาในร้านสัตว์เลี้ยงแห่งนั้น เวลาที่เขาใช้ไปกับที่บ้านนั้นยาวนานกว่าสถานที่อื่นใดบนโลกใบนี้มากนัก

“แน่นอนว่านี่เป็นเพียงการคาดเดาของฉัน ส่วนความจริงจะเป็นอย่างไร คุณต้องกลับไปดูถึงจะยืนยันได้” วิเวียนกล่าว