บทที่ 704 พี่สาวถุงน่องดำ

ตอนที่ 702 พี่สาวถุงน่องดำ

==================================================

ท่ามกลางความรู้สึกวิงเวียนชั่วขณะ หลินเสวี่ยลืมตาขึ้นมา

เบื้องหน้าคือทางเดินบันไดที่ทอดลงสู่ใต้ดิน เมื่อมองจากป้ายไฟสีสันวิบวับทั้งสองข้างทางแล้ว ที่นี่คือร้านเกมตู้ใต้ดินที่มีอายุเก่าแก่ยาวนานร้านหนึ่ง

"สรุปคือ แกนกลางของความฝันนี้คือร้านเกมงั้นเหรอ?" หลินเสวี่ยพึมพำกับตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเดินลงบันไดไปโดยไม่ลังเล

ทันทีที่ก้าวผ่านประตูร้านเกมเข้าไป ราวกับได้ก้าวเข้าสู่อีกมิติหนึ่งที่ตัดขาดจากโลกภายนอก

แสงไฟสลัวสั่นไหวในพื้นที่อันแออัด สร้างบรรยากาศที่ดูลึกลับและอึดอัด ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นจางๆ ของยาสูบและแอลกอฮอล์ ผสมปนเปกันจนกลายเป็นกลิ่นเฉพาะตัวที่ชวนให้รู้สึกไม่ค่อยอภิรมย์นัก

ภายในร้านเกมคลาคล่ำไปด้วยผู้คนและเสียงดังอื้ออึง เสียงเอฟเฟกต์จากเกมอิเล็กทรอนิกส์ เสียงสบถด่าของผู้เล่น เสียงรัวแป้นพิมพ์... เสียงอึกทึกครึกโครมเหล่านี้สอดประสานกันไปทั่วทุกมุมของห้องโถง

หลินเสวี่ยเบี่ยงตัวหลบฝูงชน เดินฝ่าความมืดเข้าไปในโถงใหญ่ สายตากวาดมองหาใครบางคนท่ามกลางกลุ่มคนเหล่านั้น

วิเวียนเคยบอกไว้ว่าจะได้เข้าไปในฝันของคนที่รู้จัก หลินเสวี่ยไม่ค่อยแน่ใจว่าในบรรดาคนที่เธอรู้จัก มีใครชอบมาสถานที่แบบนี้บ้าง แต่ถึงอย่างไร เป้าหมายแรกในตอนนี้คือต้องหาเจ้าของความฝันให้เจอก่อน