บทที่ 677 จุดจบของช่างเครื่อง

บทที่ 675 จุดจบของช่างเครื่อง

==================================================

【คุณเดินมาถึงหน้าต้นเจี้ยมู่ กำลังจะมุ่งหน้าไปตรวจสอบคุกที่อยู่ด้านบน】

【ทันใดนั้น คนป่าสองคนก็กระโดดออกมาจากบริเวณใกล้เคียง ในมือถือหอกไว้แน่น พวกเขาจ้องมองคุณด้วยแววตาดุดัน: "ใคร?" "มาทำอะไรที่นี่?"】

【คุณรีบโบกไม้โบกมือถอยหลังเพื่อแสดงว่าไม่มีเจตนาร้าย พร้อมกับเผยให้เห็นนกกระเรียนกระดาษที่ติดอยู่บนหน้าอก】

【คนป่าทั้งสองไม่ได้ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย พวกเขายังคงจ้องมองคุณด้วยสีหน้าถมึงทึง: "ที่นี่คือเขตคุก... ถอยไป!"】

มู่โหยวรีบควบคุมตัวละครให้ถอยออกมาเล็กน้อย พร้อมกับทำสีหน้าประหลาดใจ นี่เป็นคุกจริงๆ งั้นหรือ?

แต่คุกแห่งนี้ดูไม่เหมือนคุกทั่วไป คุกที่เล็กขนาดนี้ดูเหมือนจะขังคนไว้เพียงคนเดียวเท่านั้น... คนแบบไหนกันที่ต้องถูกคุมขังเดี่ยวอย่างเข้มงวดเช่นนี้?

【ภายใต้การข่มขู่ที่เต็มไปด้วยจิตสังหารของคนป่าทั้งสอง คุณรู้ตัวว่าไม่สามารถสื่อสารได้ กำลังจะหันหลังกลับ ทว่าในคุกที่อยู่ด้านบนกลับมีเสียงทุ้มต่ำดังขึ้น: "เฮ้ย ปล่อยให้เขาขึ้นมา"】

【เมื่อคนป่าทั้งสองได้ยินเช่นนั้น พวกเขาก็รีบเก็บอาวุธและหลีกทางให้ทันที พร้อมกับส่งสายตาบอกให้คุณรีบปีนต้นไม้ขึ้นไป】