บทที่ 676 นักธนูเทพผู้ถูกจองจำ

บทที่ 674: นักธนูเทพผู้ถูกจองจำ

【“เกล็ดเมื่อครู่นี้ ข้าถือว่าเจ้ามอบความเมตตาให้ข้าหนึ่งส่วน ต่อจากนี้เจ้าเพียงแค่ส่งเกล็ดมาให้อีกเก้าชิ้น ข้าจะมอบความเมตตาทั้งสิบส่วนของข้าให้เจ้าทั้งหมด ว่าอย่างไร?”】

【ชายเคราดกแสดงสีหน้าคาดหวัง หวังให้เจ้าหยิบเกล็ดออกมาอีก เจ้าจะเลือก...】

มู่โหยวปฏิเสธอย่างไม่ต้องสงสัย

ชายเคราคนนี้ฉลาดเป็นกรด เห็นได้ชัดว่าเขารู้ว่ามู่โยวมีเกล็ดเหลืออยู่อีก แต่เขาก็ไม่คิดจะควักออกมามากนัก เกล็ดพวกนี้มีค่าสำหรับเขามาก ยิ่งไปกว่านั้นเกล็ดหนึ่งชิ้นแลกความเมตตาได้เพียงหนึ่งส่วนเท่านั้น ในตัวเขามีอยู่เท่าไหร่กันเชียว ต่อให้ให้ไปทั้งหมดก็แลกได้ไม่กี่ส่วน การเอาของล้ำค่าขนาดนี้ไปแลกให้ครบหนึ่งพันส่วน คนโง่เท่านั้นที่จะทำ

【เจ้าสอบถามชายเคราว่ารู้จักนักปรุงยาที่ชื่อ ‘เซซิยา’ หรือไม่?】

เซซิยา ก็คือแม่ของมูโลชาวป่าคนนั้น

โชคดีที่ก่อนมา มูโลคาดการณ์สถานการณ์ในเผ่าไว้แล้ว จึงได้ทิ้งทางหนีทีไล่ไว้ให้ แม่ของมูโลเป็นนักปรุงยาที่เก่งที่สุดในเผ่า ด้วยสถานะเช่นนี้ การจะพาเขาไปพบหัวหน้าเผ่าคงไม่ใช่เรื่องยากเกินไป

【“นักปรุงยา? เซซิยา?” ชายเคราขมวดคิ้วเมื่อได้ยิน เขาพยายามนึกอยู่นานก่อนจะส่ายหน้า: “ไม่มีคนชื่อนี้”】

【“ในเผ่าไม่มีคนชื่อเซซิยาหรือ?” เจ้าแปลกใจเล็กน้อย สงสัยว่ามูโลจำชื่อแม่ตัวเองผิดไปหรือเปล่า?】