บทที่ 667 ข้อความจากช่างเครื่อง

บทที่ 665 ข้อความจากช่างเครื่อง

ของเหลวสุริยัน ก็คือแอ่งลาวาที่มู่โหยวเคยพบในวิหารเทพโบราณบนยอดเขาของเผ่ามนุษย์อีกาเมื่อครั้งก่อน

ในตอนนั้นเขาใช้ลาวานั่นชำระล้างแขนกิเลนและศิลาคืนชีพ จนทำให้แขนกิเลนมีความสามารถในการดูดซับแสงอาทิตย์เพื่อกักเก็บพลังงาน

ในเมื่อเป็นของประเภทเดียวกัน คุณสมบัติก็น่าจะไม่ต่างกันมากนัก

มู่โหยวคงสภาพแขนกิเลนไว้ที่มือขวา และภายใต้การปกป้องของมัน เขาก็ยื่นมือลงไปในน้ำในบ่ออีกครั้ง

เป็นไปตามคาด ครั้งนี้ไม่มีการแจ้งเตือนว่านิ้วได้รับบาดเจ็บ แขนกิเลนสามารถป้องกันฤทธิ์กัดกร่อนของน้ำในบ่อจันทราได้อย่างสมบูรณ์แบบ

[เมื่อแขนขวาของคุณจุ่มลงไป น้ำในบ่อที่เคยนิ่งสนิทก็เกิดระลอกคลื่น ผีเสื้อจันทราที่อยู่ในน้ำต่างตกใจพากันกางปีกบินขึ้นจากผิวน้ำ พวกมันบินเรียงแถวตรงลึกเข้าไปในป่า และหายลับไปจากสายตาของคุณในเวลาไม่นาน]

ที่แท้ผีเสื้อที่โผล่ออกมาจากสิ่งมีชีวิตพวกนี้เรียกว่า 'ผีเสื้อจันทรา' และบ่อจันทรานี้ก็ดูเหมือนจะเป็นที่อยู่อาศัยของพวกมัน ทว่าการที่พวกมันทิ้ง 'บ้าน' ของตัวเองไปง่ายๆ เช่นนี้ แสดงว่าลึกเข้าไปในป่าอาจจะมีบ่อจันทราอยู่อีกมากมาย

[คุณหยิบก้อนหินสีเขียวที่ยังคงส่งสัญญาณชีพจรออกมาจากก้นบ่อ]

[ก้อนหินสีเขียวนี้มีลักษณะเป็นรูปทรงสิบสองหน้าปกติเหมือนกับก้อนหินอื่นๆ ในก้นบ่อ ทว่าบนด้านหนึ่งกลับถูกสลักไว้ด้วยค่ายกลที่ประกอบขึ้นจากอักขระเวท ซึ่งอักขระเหล่านั้นมีความคล้ายคลึงกับอักขระแปรธาตุที่คุณเคยเห็นในดินแดนแห่งดาราจิตเป็นอย่างมาก]