บทที่ 666 สิงโตจันทราและบ่อน้ำแห่งดวงจันทร์

บทที่ 664: สิงโตจันทราและบ่อน้ำแห่งดวงจันทร์

【...ในป่าอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของดินชื้นแฉะ ผสมผสานกับกลิ่นหญ้าและแมกไม้จางๆ คุณก้าวเดินอย่างระมัดระวังผ่านมอสสีดำหนานุ่มใต้ฝ่าเท้า พยายามไม่ให้เกิดเสียงใดๆ】

【หลังจากข้ามพื้นที่ชุ่มน้ำนี้ไปแล้ว คุณก็พบว่าทิวทัศน์เบื้องหน้าเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน】

【หากใช้พื้นที่ชุ่มน้ำเป็นเส้นแบ่ง ความหนาแน่นของต้นไม้แห่งการตักเตือน (戒木) ในเบื้องหน้าก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความสูงเฉลี่ยก็เพิ่มขึ้นอีกระดับ แสงสีสันที่ปรากฏขึ้นชั้นหนึ่งได้กลายเป็นเส้นแบ่งที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ตัดกับโทนสีขาวดำเทาที่ดูจืดชืดของพื้นที่ก่อนหน้า】

【คุณได้มาถึงชั้นที่สองของป่าแห่งการตักเตือนแล้ว!】

“ในที่สุดก็ถึงเสียที...”

มู่โหยวถอนหายใจด้วยความโล่งอก นี่เป็นวันที่สองหลังจากที่เขากินดักแด้แมลงเข้าไป

หลังจากเดินทางอย่างยากลำบากตลอดทั้งวันทั้งคืน ในที่สุดเขาก็หลุดพ้นจากป่าชั้นแรกออกมาได้

【เบื้องหน้าคือป่าแห่งการตักเตือนที่หนาทึบยิ่งกว่าเดิม เมื่อเทียบกับชั้นแรกแล้ว สิ่งมีชีวิตที่มีสีสันดูจะหายากยิ่งขึ้น และแสงสว่างในป่าก็ดูมืดสลัวลง】

【คุณสูดลมหายใจเข้าลึกๆ สัมผัสอากาศในสภาพแวดล้อมใหม่แล้วก้าวเท้าเข้าสู่ชั้นที่สอง ความเย็นชื้นแทรกซึมผ่านเสื้อผ้าเข้าสู่ร่างกาย ทำให้คุณรู้สึกได้ทันทีว่าพลังแห่งเทพในตัวถูกกดทับจนอ่อนแอลงกว่าเดิม】