บทที่ 642 หนึ่งชั่วพริบตาหมื่นปี การวางหมากของเทพแห่งระเบียบ

บทที่ 640 หนึ่งชั่วพริบตาหมื่นปี การวางหมากของเทพแห่งระเบียบ

==================================================

หลังจากนาฬิกาพกปรากฏขึ้น มันก็ลอยละล่องตรงมาหามู่โหยวอย่างเชื่องช้า

ทว่าอุกกาบาตแห่งความโกลาหลรอบข้างกลับเร่งความเร็วขึ้นอย่างบ้าคลั่ง พุ่งเข้าชนนาฬิกาพกอย่างรุนแรงจนมันกระเด็นไปมา ราวกับต้องการขัดขวางไม่ให้มันเข้าใกล้ตัวมู่โหยว

แต่ไม่ว่าจะถูกกระแทกจนกระเด็นไปกี่ครั้ง นาฬิกาพกก็ยังคงมุ่งมั่นลอยตรงมาหามู่โหยวอย่างไม่ลดละ จนกระทั่งสุดท้ายมันก็ตกลงมาอยู่ในมือของเขา

วินาทีที่นาฬิกาพกสัมผัสฝ่ามือ มู่โหยวก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาทันที

นี่คือสิ่งของชิ้นแรกที่เขาได้รับมาตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นเพียงคนธรรมดา เพิ่งก้าวเข้าสู่โลกที่แปลกประหลาดและพิสดารใบนี้ ในวันที่เขายังไม่มีอะไรเลย

ในแง่นี้ แม้แต่พลังหลักที่เขาครอบครองอยู่ในปัจจุบันอย่าง ‘กฎเกณฑ์แห่งระเบียบ’ ก็ยังถือเป็นสิ่งที่มาทีหลัง มู่โหยวยังไม่ลืมว่านาฬิกาพกเรือนนี้คือทรัพย์สินชิ้นแรก และเป็นไอเทมหลักที่คอยเคียงข้างเขามาตลอดจนกระทั่งสร้างเนื้อสร้างตัวได้สำเร็จ

แม้ภายหลังจะมีกฎเกณฑ์และไอเทมทรงพลังมากมายปรากฏขึ้นมาจนบดบังรัศมีของมันไปบ้าง แต่ก็ไม่มีสิ่งใดมาแทนที่มันได้เลย

นาฬิกาพกเปรียบเสมือนผู้สนับสนุนที่ยืนอยู่เบื้องหลังเขาเสมอมา แม้จะไม่โดดเด่นสะดุดตาเหมือนกฎเกณฑ์หรือโบราณวัตถุชิ้นอื่น แต่มันคือปราการหลังที่มั่นคงและน่าเชื่อถือที่สุดของเขา