บทที่ 641 นาฬิกาพกแตกสลาย ความจริงแห่งกาลเวลา

บทที่ 639 นาฬิกาพกแตกสลาย ความจริงแห่งกาลเวลา

==================================================

ในขณะที่เทพแห่งความโกลาหลเริ่มโต้กลับ ค่าความเบี่ยงเบนในร่างของมู่โหยวก็เริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้

“ตัดใจเสียเถอะ...”

“แม้แต่ร่างต้นของเทพแห่งระเบียบยังเอาชนะข้าไม่ได้ เจ้าคิดหรือว่าจะมีโอกาสชนะแม้เพียงเศษเสี้ยว?”

“ชะตาของเจ้าถูกกำหนดไว้แล้ว ว่าจะต้องดับสูญไปในท่วงทำนองแห่งความโกลาหล...”

……

ชายชุดดำผู้ยึดมั่นในหลักการ ‘ความเงียบคือทอง’ มาโดยตลอด จู่ๆ กลับกลายเป็นคนพูดมาก ทุกครั้งที่วางหมากหนึ่งตัว เขาจะต้องพูดประโยคเสี่ยวๆ ออกมาด้วยเสมอ

มู่โหยวไม่มีเวลามาสนใจคำพร่ำเพ้อเหล่านั้น เขาทุ่มสมาธิทั้งหมดไปที่กระดานหมากตรงหน้า พยายามดึงเอา ‘กฎเกณฑ์แห่งระเบียบ’ ที่เคยครอบครองออกมาใช้อย่างสุดกำลัง เพื่อหวังจะกดดันการโต้กลับของอีกฝ่ายให้ได้

ทว่า ไม่ว่าเขาจะพยายามอย่างไร ก็ไม่อาจหยุดยั้งการขยายตัวของพื้นที่แห่งความโกลาหลได้เลย