บทที่ 624 ถอยไม่ได้ ดินแดนที่ต้องแย่งชิง!

ตอนที่ 622 ถอยไม่ได้ ดินแดนที่ต้องแย่งชิง!

"พวกเราหลบซ่อนตัวอยู่ในเมือง สัตว์กลืนทวยเทพไม่สามารถปรสิตพวกเราได้ จึงส่งกองทัพใหญ่มาล้อมเมืองแห่งรุ่งอรุณ"

"ดังนั้นพวกเราที่เป็นผู้รอดชีวิตกลุ่มสุดท้าย จึงปักหลักรอบเมืองแห่งรุ่งอรุณ และเปิดฉากต่อสู้เข่นฆ่าอย่างยาวนานกับเผ่าเทพที่ติดเชื้อเหล่านั้น จนกระทั่งพวกเราสู้จนสิ้นใจเป็นคนสุดท้าย..."

"จนกระทั่งเผ่าเทพล่มสลาย ไม่มีคนในเผ่าของเราคนใดเลยที่ยอมจำนนหรือหลบหนี ทุกคนต่อสู้จนตัวตายจนถึงวินาทีสุดท้าย... โครงกระดูกที่คุณเห็นในเกมเหล่านั้น ล้วนเป็นโครงกระดูกของเหล่านักรบผู้ต่อต้านในตอนนั้น..." ไฟตะเกียงหวนรำลึกถึงช่วงเวลาในอดีตด้วยความทอดถอนใจ

แต่มู่โหยวหลังจากฟังจบกลับลูบคาง: "นั่นหมายความว่า ใต้ดินของเมืองนี้มีโครงกระดูกของเผ่าเทพจำนวนมากฝังอยู่ หรือแม้กระทั่งโครงกระดูกของทวยเทพงั้นเหรอ?"

"ใช่แล้ว คนอื่นไม่พูดถึง อย่างน้อยโครงกระดูกของฉันเองก็ถูกฝังอยู่ในเมืองนี้" ไฟตะเกียงพยักหน้า

"ถ้าพูดแบบนี้ การที่สัตว์กลืนทวยเทพยึดครองเมืองนี้ ก็เพื่อขุดค้นโครงกระดูกของทวยเทพเพื่อดึงเอากฎเกณฑ์กลับคืนไปงั้นเหรอ?" มู่โหยวครุ่นคิด

"มีความเป็นไปได้สูง..." ไฟตะเกียงกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม: "แน่นอนว่ากฎเกณฑ์ของฉันมีความพิเศษ มันไม่ได้อยู่ในกระดูกเทพ แต่ถูกผนึกไว้ในวิญญาณของฉันด้วยพลังแห่งปาฏิหาริย์ ต่อให้พวกมันหาโครงกระดูกของฉันเจอก็ไม่มีประโยชน์"