บทที่ 623 เมืองแห่งจุดจบที่ย้อมด้วยเลือด

บทที่ 621 เมืองแห่งจุดจบที่ย้อมด้วยเลือด

“แถมขนาดของเมืองนี้ยังดูน่ากลัวเกินไปแล้ว……” มู่โหยวคิดในใจ

แค่หน่วยลาดตระเวนรอบนอกก็มีพวกยักษ์เป็นร้อยแล้ว ถ้าอย่างนั้นจำนวนยักษ์ทั้งหมดในเมืองนี้ อย่างน้อยที่สุดก็น่าจะถึงหลักหมื่น...

มู่โหยวไม่กล้าเข้าไปใกล้กว่านี้ เขาตัดสินใจให้คนป่าหยุดเดินและหาที่ซ่อนตัวทันที เพราะในเมืองนี้อาจจะมีตัวตนระดับเทพ หรือยักษ์ที่มีความสามารถในการรับรู้เหมือนยักษ์หญิงตัวนั้นอยู่ หากเข้าใกล้เกินไปคงถูกจับได้ง่ายๆ

มู่โหยวอาศัยความได้เปรียบจากระยะการมองเห็นที่เหนือกว่า จึงกล้าบุกเข้ามาถึงรังศัตรูอย่างไม่เกรงกลัว แต่ถ้าตอนนี้เขากลับถูกศัตรูใช้ระยะการมองเห็นกดดันโดยไม่รู้ตัว นั่นคงเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่

จากนั้นมู่โหยวจึงควบคุมตัวละครให้เดินอ้อมไปรอบนอกเมืองจากระยะไกล โดยใช้กระจกสลายหมอกย้อนเวลาเพื่อสังเกตการณ์สถานการณ์อยู่ตลอด

ยิ่งดูเขาก็ยิ่งรู้สึกหวาดหวั่น

เมืองนี้มีขนาดใหญ่เกินไปจริงๆ ระยะห่างทั้งแนวตั้งและแนวนอนกว้างกว่าร้อยกิโลเมตร รอบเมืองมีกำแพงสูงตระหง่านล้อมรอบไว้จนมองไม่เห็นสภาพภายใน แต่แค่ขนาดพื้นที่และจำนวนยักษ์ที่เห็นระหว่างทาง ประชากรยักษ์ในเมืองนี้ต้องมีไม่ต่ำกว่าหกหลักอย่างแน่นอน!

มู่โหยวนวดขมับด้วยความปวดหัว

หากฐานที่มั่นของพวกยักษ์นี้เป็นเพียงเผ่าเล็กๆ หรือหมู่บ้านที่มีคนแค่ไม่กี่ร้อยกี่พันคน พวกเขายังพอมีโอกาสใช้จำนวนคนเข้าบดขยี้เพื่อยึดที่นี่ได้