บทที่ 616 นักปรุงยาเทพและยามเฝ้าประตูชาวป่า

บทที่ 614 นักปรุงยาเทพและยามเฝ้าประตูชาวป่า

“อยู่หน้าประตูพวกคุณเลยเหรอ?” มู่โหยวสีหน้าประหลาดใจ

“ใช่ครับ แน่นอนว่าชื่อนี้พวกเราในทีมสำรวจเป็นคนตั้งให้ เพราะรูปทรงของภูเขาลูกนี้ดูคล้ายน้ำเต้าที่คว่ำหัวลง พวกเราเลยเรียกมันว่า ‘ภูเขาน้ำเต้า’ ส่วนชื่อจริงของมันตอนนี้ยังไม่ทราบแน่ชัดครับ”

“แถมเส้นทางรอบๆ ภูเขาน้ำเต้ายังสอดคล้องกับเค้าโครงที่วาดไว้ในแผนที่เป๊ะเลยครับ” โซโลมอนกล่าว

“อย่างนี้นี่เอง...”

มู่โหยวเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง

ในตอนที่บรรพชนเดอะฟูลขึ้นสู่ท้องฟ้า เมืองลอยฟ้าแต่ละแห่งสามารถส่งตัวหากันได้ ดังนั้นบริเวณรอบๆ เมืองลอยฟ้าเหล่านั้นจึงเป็นพื้นที่ที่บรรพชนเดอะฟูลเคลื่อนไหวบ่อยที่สุด การจะพบเบาะแสในสถานที่เหล่านี้จึงไม่ใช่เรื่องแปลก

“เอาล่ะ ขอบใจมาก เดี๋ยวฉันจะลองไปดูเดี๋ยวนี้แหละ” มู่โหยวกล่าว

“เอ่อ... ต้องการให้ผมช่วยกันคนออกไปก่อนไหมครับ?” โซโลมอนถามขึ้นมาทันที

“หือ?” มู่โหยวไม่เข้าใจความหมายในตอนแรก