เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
第586章 คุณคงไม่ได้...ไม่ไหวหรอกใช่ไหม?
บริเวณใกล้กับห้วงลึก สิ่งมีชีวิตทั้งหมดต่างรีบถอยกลับขึ้นไปยังเมืองลอยฟ้าทั้งหลายอย่างรวดเร็ว
จากนั้น เมืองลอยฟ้าทั้งสิบเอ็ดแห่งก็รีบเร่งลอยสูงขึ้นและเคลื่อนตัวออกห่างจากทิศทางที่หมอกมายาแผ่ขยายเข้ามา
ก่อนหน้านี้ที่สิ่งมีชีวิตในหมอกมายาไม่ได้แสดงท่าทีคุกคามต่อเดอะฟูล เป็นเพราะมีศัตรูร่วมอย่างหุ่นยนต์อยู่ เจ้าแห่งหมอกมายาจึงจงใจควบคุมการกระทำของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ไว้
ทว่าหลังจากที่หุ่นยนต์แปรพักตร์มาเข้าพวกกับเดอะฟูลเมื่อไม่นานมานี้ เจ้าแห่งหมอกมายาก็รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงนั้นได้ทันที จึงได้ยกเลิกข้อจำกัดที่เคยควบคุมสิ่งมีชีวิตในหมอกมายาเอาไว้
ดังนั้น ทัศนคติของสิ่งมีชีวิตในหมอกมายาที่มีต่อเดอะฟูลในตอนนี้ จึงไม่ต่างจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ คือเมื่อพบเห็นที่ไหน ก็จะเปิดฉากโจมตีทันที
ที่ขอบของเมืองรุ่งอรุณ เหล่าเจ้าเมืองต่างมารวมตัวกัน
เมื่อมองลงไปยังหมอกมายาที่กำลังถาโถมเข้ามาอย่างดุดัน โซโลมอนก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น "รู้อย่างนี้ น่าจะบอกให้พวกหุ่นยนต์อย่าเพิ่งรีบกลับไปหลอมใหม่ น่าจะให้พวกมันอยู่ช่วยเราต้านหมอกมายาให้ถอยไปก่อนแล้วค่อยถอนตัวออกไปจะดีกว่า..."
มู่โหยวส่ายหน้า "ไม่มีประโยชน์หรอกครับ แก้ที่ปลายเหตุ สิ่งที่เราต้องการไม่ใช่แค่ให้สิ่งมีชีวิตในหมอกมายาออกไปจากดินแดนแห่งดาราจิต แต่คือการทำให้เจ้าแห่งหมอกมายาถอยกลับไป ออกไปจากพื้นที่เกิดนอกเซิร์ฟเวอร์หมายเลขสองของเรา ไม่อย่างนั้นผู้เล่นที่เหลืออยู่บนโลกก็จะไม่มีทางไปสำรวจโลกแห่งความจริงได้อีกต่อไป"