บทที่ 507 日常章

第505章 日常章

「單純只是普通朋友。」

มู่โหยวเอ่ยขึ้นพร้อมกับขยับตัวถอยห่างจากฟูย่าออกมาเล็กน้อย

ทันทีที่ประโยคนั้นหลุดจากปาก ความรู้สึกแสบร้อนในอกของเขาก็เริ่มทุเลาลง ค่าพลังชีวิตที่ไหลออกไปก็กลับเข้าสู่ระดับปกติที่ไม่เจ็บไม่คันอีกครั้ง

มู่โหยวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เหงื่อซึมตามไรผมเล็กน้อย

ผลข้างเคียงที่ส่งผลโดยตรงต่อจิตใจแบบนี้มันน่ากลัวจริงๆ ปกติพวก 'ยันเดเระ' ทั่วไปก็แค่ปากดีขู่จะเผาโน่นเผานี่ แต่แม่สาวคนนี้คือของจริง เธอสามารถมองข้ามเกราะป้องกันทุกอย่าง แล้วใช้แค่ความคิดสั่งให้เกิดการเผาไหม้ขึ้นได้จริงๆ

อีกด้านหนึ่ง เมื่อ妖精少女 (ภูตสาว) เห็นสีหน้าของมู่โหยวดูไม่เป็นธรรมชาติ รอยยิ้มของเธอก็หายไปทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนก: "ขอโทษค่ะ หลานไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายท่าน หลานแค่... ควบคุมตัวเองไม่ได้..."

ภูตสาวพูดด้วยความลนลาน ร่างกายเริ่มมีควันสีดำจางๆ พวยพุ่งออกมา

โชคดีที่เธอรู้ตัวทันจึงรีบปรับอารมณ์อย่างรวดเร็ว ไม่นานเธอก็สงบลง ควันดำรอบตัวหายไปจนหมดสิ้น เธอก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิดเต็มเปี่ยม: "เพราะดีใจมากที่ได้พบท่าน จนเผลอปล่อยให้ความปรารถนาอันสกปรกที่ถูกกดทับไว้ในใจแสดงออกมา..."