บทที่ 492 อาจารย์ อย่าสวดอีกเลย

ตอนที่ 490 อาจารย์ อย่าสวดอีกเลย

“คุณอยู่ในยุคสี่พันปีก่อนงั้นเหรอ?”

เมื่อมู่โหยวบอกข่าวนี้กับฟูย่า ฟูย่าก็ตกตะลึงอย่างมากเช่นกัน

“นี่มันแปลกประหลาดเกินไปแล้ว ตอนนั้นพวกเรากระโดดลงไปในทางเข้าพร้อมกันชัดๆ ทำไมถึงคลาดเคลื่อนกันไกลขนาดนี้?” ฟูย่าแสดงสีหน้าไม่เข้าใจอย่างสิ้นเชิง

“เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”

มู่โหยวทอดถอนใจ เรื่องนี้มันแปลกประหลาดจริงๆ รวมถึงบททดสอบยาเวทมนตร์ในตำนานของกากาเมลก่อนหน้านี้ด้วย ราวกับว่ามันถูกออกแบบมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ เพื่อรอให้เขากระโดดลงไป...

แต่เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้อสงสัยหลายอย่างก่อนหน้านี้ก็ได้รับการอธิบายจนกระจ่าง เช่น เรื่องของช่องเก็บของมิติและวงเวทเคลื่อนย้าย

เมื่อสี่พันปีก่อน ยุคภัยพิบัติครั้งใหญ่ยังมาไม่ถึง สวนอันขมขื่นในตอนนั้นยังคงอยู่ในดินแดนแห่งดาราจิตอย่างไม่ต้องสงสัย ดังนั้นช่องเก็บของมิติของเขาจึงสามารถเปิดใช้งานที่นี่ได้

ในขณะเดียวกัน เมื่อสี่พันปีก่อนเขายังไม่กำเนิด ดินแดนแห่งดาราจิตในตอนนั้นย่อมไม่มีวงเวทเคลื่อนย้ายของเขาอย่างแน่นอน นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมก่อนหน้านี้วงเวทเคลื่อนย้ายความมืดถึงแจ้งเตือนว่าตรวจไม่พบวงเวทเคลื่อนย้ายอื่น

ข้อสงสัยพื้นฐานเหล่านี้ได้รับการคลี่คลายแล้ว แต่มู่โหยวก็พลันนึกถึงคำถามที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่านั้น: ตอนที่เขาอยู่ในเมืองลอยฟ้าเมื่อสี่พันปีก่อน เขาได้ปลดปล่อยร่างแยกที่มีนิสัยแตกต่างกันสามร่างออกไป ร่างหนึ่งชั่วร้ายที่สุด ร่างหนึ่งดีงามที่สุด และร่างแยกผู้หญิงอีกหนึ่งร่าง