บทที่ 468 此處，天黑請閉眼

第467章 此處，天黑請閉眼

「原來如此……」

มู่โหยวถอนหายใจออกมาเบาๆ ไม่นึกเลยว่าจะมีพลังที่ไร้เหตุผลขนาดนี้อยู่จริง

หากเกราะป้องกันนั้นไร้เทียมทานถึงเพียงนี้ เพียงแค่เจ้าของเกราะยืนเฝ้าอยู่ข้างๆ ยักษ์หญิงโดยไม่ขยับเขยื้อนไปไหน ก็ไม่มีใครสามารถทำอะไรพวกเขาได้เลย

「ไม่ใช่แค่ยักษ์ตนนี้ ยักษ์อีกฝั่งก็รับมือยากไม่แพ้กันเลยนะ...」

กวีพเนจรจ้องมองไปยังอีกฝั่งด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ที่ซึ่งสนามรบของคิเมร่าและมังกรกระดูกกำลังดุเดือด: 「ยักษ์ที่สามารถย้ายมิติพริบตาได้ไม่จำกัด นี่น่าจะเป็นพลังแห่งกฎเกณฑ์แห่งมิติ!」

「กฎเกณฑ์แห่งมิติ? ยักษ์ตนนั้นคือเทพแห่งมิติหรือ?」 มู่โหยวถามด้วยความประหลาดใจ

「ไม่ มันเป็นเพียงผู้ศรัทธาในเทพแห่งมิติ และสิ่งที่ใช้ก็เป็นเพียงเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ เวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์คือการนำกฎเกณฑ์มาประยุกต์ใช้ในความเป็นจริง เหล่าทวยเทพใช้กฎเกณฑ์ของตนสร้างเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวขึ้นมา แล้วส่งผ่านพลังแห่งศรัทธาไปยังผู้ศรัทธา เพื่อให้พวกเขาสามารถยืมพลังแห่งกฎเกณฑ์มาใช้ในการต่อสู้ นี่คือแก่นแท้ของเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์」

「ในบรรดาผู้ศรัทธาเหล่านั้น หากใครที่มีศรัทธาแรงกล้าและฝึกฝนเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์จนถึงขั้นแตกฉาน ก็จะสามารถจำลองพลังที่ใกล้เคียงกับกฎเกณฑ์ออกมาได้ในระดับหนึ่ง」