บทที่ 462 1

บทที่ 461

“ทุกคนที่สายรัดข้อมือยังไม่เปลี่ยนเป็นสีแดง โปรดรักษาระยะห่าง รักษาพื้นที่ปลอดภัยจากยักษ์ไว้อย่างน้อยหนึ่งร้อยเมตร... เอ๊ะ”

กลางมหาสมุทรแปซิฟิก เสียงของผู้บัญชาการดังขึ้นในหูฟังของทุกคน

เพื่อการสกัดกั้นยักษ์ในครั้งนี้ พวกเขาได้จัดตั้งกลุ่มบัญชาการขึ้นมาเป็นพิเศษตลอดทั้งคืน เพื่อคอยควบคุมภาพรวมจากบนฟ้าและออกคำสั่งได้อย่างแม่นยำแบบเรียลไทม์

ส่วนผู้เล่นที่อยู่บนผิวน้ำนั้น ส่วนใหญ่จะแบ่งกลุ่มตามประเทศและกิลด์ รวมแล้วกว่าห้าสิบทีม โดยแต่ละทีมจะมีหัวหน้าหนึ่งคนและรองหัวหน้าสองคนคอยสั่งการในสถานการณ์จริง

ทว่า ผู้บัญชาการยังพูดไม่ทันขาดคำ ก็เห็นทีมหนึ่งที่มีคนเกือบห้าร้อยชีวิต จู่ๆ ก็พุ่งพรวดเข้าไปในเขตปลอดภัยร้อยเมตรที่กำหนดไว้ พวกเขาเบียดเสียดกันและมุ่งหน้าเข้าโจมตียักษ์โดยตรง

“พวกกิลด์เทวสิทธิ์! พวกคุณกำลังทำอะไรกัน?!”

ผู้บัญชาการตะโกนลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว รู้สึกปวดหัวอย่างหนัก

แผนการรบที่พวกเขาเตรียมกันมาอย่างดีตลอดทั้งคืน ใครจะไปคิดว่าเพิ่งเริ่มรบได้ไม่ถึงนาที ก็มีกลุ่มตัวปัญหาโผล่มาแหกกฎ แถมยังเป็นหัวหน้าทีมที่นำทัพบุกเองเสียด้วย!

ไม่ไกลจากตัวยักษ์นัก หลังจากจักรพรรดิโลหิตโจมตีเสร็จสิ้น เขาก็ร่อนลงจากอากาศ หันไปมองกลุ่มคนที่พุ่งเข้ามา สายตาของเขาจับจ้องไปที่ ‘ปีศาจ’ และ ‘เวย์เสี้ยว’ ที่อยู่แถวหน้าสุด