บทที่ 461 การตื่นขึ้น

บทที่ 460 การตื่นขึ้น

“ท่านประธาน...”

ณ พื้นที่ทะเลแห่งหนึ่งไม่ไกลจากตำแหน่งของจักรพรรดิโลหิต กลุ่มคนจากสมาคมบัญญัติสิบประการกำลังมองดูข่าวล่าสุดในเกมด้วยความสิ้นหวัง บางคนทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความเหม่อลอย บางคนทุบอกชกหัว บางคนปิดหน้าสะอื้นไห้ ทุกคนดูราวกับเพิ่งเผชิญกับโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต

เบื้องหน้าของพวกเขา ‘ปีศาจ’ และ ‘เวย์เสี้ยว’ รองประธานสมาคมทั้งสองสบตากัน ก่อนจะหลับตาลงและถอนหายใจออกมาพร้อมกัน

ในไม่ช้า พวกเขาจะต้องลงสมัครชิงตำแหน่งเจ้าเมืองแห่งเมืองลอยฟ้า ซึ่งเป็นโอกาสที่ใครหลายคนใฝ่ฝัน แต่ทว่า ทั้งสองกลับไม่มีใครรู้สึกยินดีเลยแม้แต่น้อย

สมาคมบัญญัติสิบประการนั้นแตกต่างจากองค์กรอื่น มันเป็นขุมกำลังที่ถูกสร้างขึ้นด้วยมือของ ‘เทียนจื่อ’ พูดง่ายๆ ก็คือ สมาชิกทุกคนในสมาคม รวมถึงเวย์เสี้ยวและปีศาจ ไม่ได้มารวมตัวกันเพราะผลประโยชน์ใดๆ แต่พวกเขาถูกดึงดูดด้วยเสน่ห์ในตัวตนของเทียนจื่อ ดังนั้น ‘บัญญัติ’ ของสมาคมนี้จึงมีเพียงเทียนจื่อเท่านั้น เขาคือรากฐานสำคัญที่ทำให้คนเหล่านี้รวมตัวกันได้

หากเทียนจื่อตายไป ต่อให้ทั้งสองคนจะใช้ตำแหน่งที่มีอยู่ตอนนี้ประคองให้คนอื่นยอมรับและขึ้นรับตำแหน่งประธานต่อได้สำเร็จ...

แต่ในตอนนั้น องค์กรนี้ก็ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นสมาคมบัญญัติสิบประการอีกต่อไป เพราะจิตวิญญาณขององค์กรได้ดับสูญไปแล้ว

“จากนี้ไป... จะเอาอย่างไรต่อ?” เวย์เสี้ยวหันไปมองกลุ่มสมาชิกที่กำลังหมดอาลัยตายอยากอยู่ด้านหลัง ก่อนจะหันมาถามความเห็นจากปีศาจด้วยความกังวล