บทที่ 439 กฎเกณฑ์แห่งระเบียบ

บทที่ 438 กฎเกณฑ์แห่งระเบียบ

เมื่อเห็นว่ากองทัพวิญญาณร้ายสามารถขัดขวางไม่ให้เขตอาคมปิดตัวลงได้สำเร็จ มู่โหยวก็ไม่ได้รีบเดินออกจากทางเข้าเพื่อกลับไปยังทะเลทราย แต่เขากลับหันหลังมองไปยังหอคอยสูงที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางโอเอซิส

หอคอยประภาคาร... หัวใจสำคัญของดินแดนเทพเจ้าแห่งนี้ สถานที่ที่เทพตะเกียงเคยใช้เป็นห้องบรรทม และยังเป็นที่ซ่อนของปากกาแห่งระเบียบ

มู่โหยวรู้ดีว่าในเมื่อมีคนกล้านำตะเกียงวิเศษมาที่นี่ ยอมแม้กระทั่งปลดปล่อยเขาเพื่อบุกเข้ามา เป้าหมายของพวกมันจะต้องเป็นปากกาเทพในหอคอยแห่งนี้อย่างแน่นอน!

นี่คือโบราณวัตถุซ่อนเร้นที่เขาเฝ้ารอคอยมานานนับพันปี จะปล่อยให้คนอื่นชิงตัดหน้าไปได้อย่างไร?

มู่โหยวรีบขยับร่างยักษ์ของตนแล้วพุ่งตัวตรงไปยังหอคอยประภาคารอย่างรวดเร็ว

...

ในอีกด้านหนึ่ง ภายในถ้ำแห่งหนึ่งในเขตโอเอซิส

ปิงหลานชิงถูกกักขังอยู่ในถ้ำหินที่ค่อนข้างชื้นแฉะและมืดมิด มันขดตัวอยู่ในมุมห้องไม่ไหวติง ที่ปากถ้ำไม่ไกลนักมีเขตอาคมโปร่งใสปิดกั้นไว้ ป้องกันไม่ให้มันหลบหนีออกไปได้

และที่ด้านนอกถ้ำ มีกบหินตัวหนึ่งที่มีลวดลายสีสันสดใสเกาะอยู่บนก้อนหินสีเขียว แก้มของมันพองลมเข้าออกเป็นจังหวะ ส่งเสียงร้อง "อ๊บๆ" ออกมาเป็นระยะ มันหลับตาพักผ่อน กบทั้งสองต่างคนต่างอยู่ ไม่รบกวนกัน