บทที่ 438 ความศรัทธาพังทลาย

บทที่ 437 ความศรัทธาพังทลาย

“ที่นี่คือ… ทุ่งหิมะแดนเหนือ?”

ภายในห้องใต้ดินของร้านสัตว์เลี้ยง เฟย่าที่ยืนอยู่หน้า ‘ประตู’ ซึ่งเปิดออกเผยให้เห็นทิวทัศน์หิมะขาวโพลนภายนอก ถามขึ้นด้วยความไม่แน่ใจ

“ใช่แล้ว”

มู่โหยวพาเวียนนาและอุปกรณ์สารพัดอย่างก้าวออกไปเป็นคนแรก ตามด้วยหลินเสวี่ยที่เดินตามเขาออกไปบนทุ่งหิมะ

เสี่ยวหยาและมู่เหมียนเหมียนยังคงอยู่หลังประตู คอยส่งทั้งสองคนด้วยสายตา

ครั้งนี้พวกเขาต้องไปทำศึกกับไคซาร์ที่ทะเลทราย ซึ่งอาจต้องเผชิญหน้ากับกองทัพนับล้าน คนธรรมดาอย่างเสี่ยวหยาและคนอื่นๆ ไปด้วยก็คงช่วยอะไรไม่ได้มาก ซ้ำยังอาจกลายเป็นตัวถ่วง มู่โหยวจึงวางแผนไว้เพียงว่าจะพาหลินเสวี่ยและหมาป่าเงาไปช่วยเท่านั้น

“คิดดีแล้วหรือยังว่าจะกลับไปหรือไม่?” หลังจากขนของที่จำเป็นทั้งหมดออกมาแล้ว มู่โหยวหันกลับไปถามเฟย่า

“ต้องกลับไปที่บ้านก่อนแน่นอน ส่วนจะกลับมาที่นี่อีกไหมนั้น…” เฟย่าพูดด้วยความลังเล

ในเมื่อเธอได้พบกับบรรพบุรุษที่นี่แล้ว ก็ย่อมต้องกลับไปแจ้งข่าวให้ทางตระกูลทราบ ส่วนอนาคตจะเป็นอย่างไร เธอยังไม่ได้ตัดสินใจ