บทที่ 322 朝聖火盆

第321章 朝聖火盆

มู่โหยวชูมือขึ้นดูแหวนเก็บของที่สวมอยู่ แล้วหยิบผลึกรูปร่างคล้ายเมล็ดท้อออกมาหนึ่งเม็ด

หัวใจแห่งเซนหลิง... แกนกลางของเซนหลิงที่เกือบจะเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังเวทมนตร์ดำอันเข้มข้นถึงขีดสุด หากจะพูดถึงความรุนแรงของพลังแล้วล่ะก็ มันรุนแรงเหลือเฟือแน่นอน

แต่ในขณะเดียวกัน มันก็มีความเสถียรสูงมาก เพราะไม่ว่าพลังจะมหาศาลเพียงใด มันก็ถูกกักเก็บไว้ในผลึกขนาดเท่ากำปั้น เปรียบเสมือนแบตเตอรี่ที่สามารถปลดปล่อยพลังงานออกมาได้อย่างสม่ำเสมอ ไม่เหมือนกับปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างน้ำพุร้อนใต้ดินที่พุ่งพล่านเป็นพักๆ เดี๋ยวแรงเดี๋ยวเบา ซึ่งนั่นแหละคือสาเหตุที่ทำให้อุปกรณ์ระเบิด

ถ้าเป็นเช่นนั้น แกนกลางเซนหลิงเม็ดนี้น่าจะผ่านเงื่อนไขสินะ?

【คุณหยิบหัวใจแห่งเซนหลิงออกมา แล้วยื่นให้ก็อบลินชรา พร้อมกับถามว่ามันใช้ได้หรือไม่】

【ก็อบลินชราผู้สิ้นหวังในตอนแรกไม่ได้สนใจคำพูดของคุณนัก แต่ก็รับหัวใจแห่งเซนหลิงมาโดยสัญชาตญาณ】

【ทว่าเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ก็อบลินก็ต้องตกตะลึง มันสัมผัสได้ถึงพลังงานที่พลุ่งพล่านถึงขีดสุดภายในผลึกแกนกลางนั้นแล้ว!】

【“เป็นไปไม่ได้! พลังงานที่แข็งแกร่งขนาดนี้มีอยู่จริงหรือ?” ก็อบลินชราจ้องมองผลึกในมืออย่างเหม่อลอย พลังงานภายในนั้นลึกล้ำและกว้างใหญ่ราวกับมหาสมุทร มันไม่สามารถเข้าใจได้เลยว่า พลังงานมหาศาลขนาดนี้จะรวมตัวกันอย่างเสถียรอยู่ในผลึกชิ้นเล็กๆ เช่นนี้ได้อย่างไร】