บทที่ 321 นักเล่นแร่แปรธาตุผู้บ้าคลั่ง

ตอนที่ 320 นักเล่นแร่แปรธาตุผู้บ้าคลั่ง

==================================================

[ฝูงมดถูกยั่วยุด้วยการกระทำของคุณ พวกมันต่างกรีดร้องและกรูเข้ามาหาคุณ]

[คุณปลดปล่อยเวทสายลมพัดกระหน่ำ พัดพาฝูงมดจนล้มระเนระนาดไปแถบหนึ่ง]

[คลื่นกระแทกจากเวทมนตร์จำนวนมากระเบิดขึ้นตรงหน้าคุณ นั่นคือการสนับสนุนการยิงโจมตีจากเพื่อนร่วมทีม ช่วยเปิดเส้นทางให้คุณท่ามกลางแนวป้องกันอันหนาแน่นของฝูงมด]

[คุณและอิงกุ่ยฝ่าฝูงมดออกไปได้สำเร็จ แต่ก็ดึงดูดมดทหารจำนวนนับไม่ถ้วนให้ไล่ล่าตามหลังมา...]

[อิงกุ่ยร่าย 'เวทซ่อนสายลม' ใส่คุณ]

[รอบตัวคุณถูกห่อหุ้มด้วยธาตุลมอันเข้มข้น ธาตุลมช่วยหักเหแสงเพื่อซ่อนร่างของพวกคุณ และยังช่วยพัดพากลิ่นอายของพวกคุณให้เจือจางหายไปด้วย]

[ฝูงมดที่ไล่ตามมาสูญเสียร่องรอยของพวกคุณ พวกมันทำได้เพียงขยับหนวดไปมาและเดินวนเวียนอยู่กับที่อย่างไม่หยุดหย่อน...]

การฝ่าวงล้อมไม่ได้ยากเย็นนัก และเวทมนตร์ที่อิงกุ่ยใช้ก็ทำให้มู่โหยวนึกสนใจอยู่ไม่น้อย เวทซ่อนสายลม ซึ่งเป็นเวทพรางตัวธาตุลม ไม่เพียงแต่หักเหแสงได้ แต่ยังซ่อนกลิ่นได้ด้วย ซึ่งใช้งานได้จริงมากกว่าการพรางตัวทั่วไป โดยเฉพาะในรังแมลงแบบนี้ มดจะใช้กลิ่นในการระบุตัวศัตรู เมื่อกลิ่นหายไป สำหรับพวกมดแล้วมันทรมานยิ่งกว่าตาบอดเสียอีก