บทที่ 289 เฉียดฉิวกับราชาปลาหมึกยักษ์

บทที่ 288 เฉียดฉิวกับราชาปลาหมึกยักษ์

ท่ามกลางภารกิจสองอย่าง มู่โหยวเลือกภารกิจของวิญญาณเอลฟ์ชราอย่างไม่ลังเล เพราะหากเลือกภารกิจหลัง เขาจะต้องนำกระดูกของเอลฟ์ไปคืนเผ่าเอลฟ์เสียก่อนถึงจะได้รับรางวัล ซึ่งนั่นหมายความว่าเขาจะไม่มีทางได้ตัวภูตน้อยมาครอบครอง อีกทั้งเผ่าเอลฟ์ไม่มีทางยอมให้เขาพรากกระดูกของผู้อาวุโสไปได้ง่ายๆ แถมยังจะกลายเป็นปัญหาใหญ่ที่เขาไม่สามารถอธิบายที่มาของต้นไม้แห่งความรู้ได้อีกด้วย

ขณะที่มู่โหยวครุ่นคิด จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำดังก้องมาจากเบื้องบน ราวกับเสียงร้องของวาฬที่ดังมาจากก้นบึ้งของมหาสมุทร

มู่โหยวไม่ได้รู้สึกอะไร แต่เขาสังเกตเห็นเอลฟ์สาวตรงหน้าเปลี่ยนสีหน้าไปทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น

“เกิดอะไรขึ้น?”

“แย่แล้ว! ราชาปลาหมึกยักษ์กำลังจะเข้าสู่ช่วงหลับลึกก่อนกำหนด!”

“ช่วงหลับลึก?” มู่โหยวถามด้วยความสงสัย

“การนอนหลับของราชาปลาหมึกยักษ์แบ่งเป็นสองช่วง คือช่วงหลับตื้นและหลับลึก ในช่วงหลับตื้น จิตสำนึกของมันยังไม่ได้เข้าสู่ความฝันอย่างสมบูรณ์ ร่างจริงจะไม่ปรากฏที่นี่ และฉันจะกลับมามีสติได้ก็แค่ในช่วงนี้เท่านั้น แต่ถ้าเข้าสู่ช่วงหลับลึก ราชาปลาหมึกยักษ์จะปรากฏตัวออกมา และเข้าควบคุมจิตสำนึกของทุกคนที่นี่โดยตรง”

พูดจบ เอลฟ์สาวก็ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “ปกติมันจะเข้าสู่ช่วงหลับลึกในช่วงบ่ายถึงเย็น ทำไมวันนี้ถึงเร็วนักล่ะ?”