บทที่ 192 แสงสีทองใต้สุสาน

ตอนที่ 192 แสงสีทองใต้สุสาน

==================================================

เมื่อได้ยินเสียงจลาจลจากด้านนอกที่ดังอื้ออึงขึ้นเรื่อยๆ มู่โยวก็รู้ว่าเขาจะมัวชักช้าอยู่ไม่ได้อีกแล้ว

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ลอบเร้นไปข้างพุ่มไม้ใกล้กับผนังหิน และอาศัยพุ่มไม้นั้นอัญเชิญ 'ร่างแยกไม้' ออกมา

จากนั้นจึงสั่งให้ร่างแยกวิ่งอ้อมไปอีกทาง มุ่งหน้าไปยังสุสานจากอีกทิศทางหนึ่ง โดยแสร้งทำเป็นไม่สังเกตเห็นเบอร์เซิร์กเกอร์โทรลล์ แล้วพุ่งเข้าไปในระยะสิบเมตรจากสุสานนั้นทันที

"โฮก!"

เบอร์เซิร์กเกอร์ที่เฝ้าสุสานอยู่ไกลๆ ลืมตาขึ้นทันควัน มือถือขวานยักษ์ พลางคำรามใส่ร่างแยกเสียงดังลั่น คล้ายกำลังเตือนไม่ให้เข้าใกล้ แต่เท้าของมันกลับยังไม่มีทีท่าว่าจะวิ่งไล่ตามมา

"ขนาดนี้ยังไม่หลงกลอีกเหรอ?"

มู่โยวรู้สึกประหลาดใจ โทรลล์ตัวนี้จะสุขุมเกินไปแล้วมั้ง?

ไม่มีทางเลือก มู่โยวจึงตัดสินใจลงมือขั้นเด็ดขาด ควบคุมร่างแยกให้ก้มลงเก็บหินก้อนหนึ่งจากพื้น แล้วขว้างออกไปทว่าไม่ได้ขว้างใส่โทรลล์ แต่ขว้างไปชนป้ายสุสานที่อยู่ข้างๆ แทน