บทที่ 158 魔法世界的科技

第158章 魔法世界的科技

「還給我！那是我的東西！」

มู่โหยววิ่งนำหน้าไปพลางหันกลับไปมอง ก็เห็นเจ้าก็อบลินตัวนั้นตาแดงก่ำไล่ตามมาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับเขากลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตที่ไปสังหารล้างโคตรครอบครัวมันมา

ตามปกติแล้ว ก็อบลินตัวเล็กจ้อยเช่นนี้ไม่มีทางวิ่งไล่ตามเขาได้ทันอยู่แล้ว

ทว่าคาดไม่ถึงว่า หลังจากไล่ตามมาได้ไม่กี่ก้าว ร่างกายของมันก็พลันพองขยายขึ้นจนกลายเป็นลูกบอลกลมๆ ปากส่งเสียงร้องจี๊ดๆ กลิ้งพุ่งเข้ามาบนพื้นด้วยความเร็วสูง เพียงชั่วพริบตาก็ประชิดตัวเขา

「เดี๋ยวสิ ภาพนี้มันคุ้นๆ นะ?」

เปลือกตาของมู่โหยวกระตุกวูบ เขานึกย้อนไปถึงข้อความบรรยายในเกมที่เขาเคยถูก 'ปลาระเบิดพลีชีพ' โจมตีใส่มานับครั้งไม่ถ้วน

ไม่ทันให้ได้คิดอะไรมาก เขาเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋าโดยสัญชาตญาณแล้วกดลงบนนาฬิกาพก

และแทบจะในวินาทีเดียวกับที่ปุ่มนาฬิกาถูกกด เจ้าก็อบลินก็กลิ้งมาถึงด้านหลังเขาพอดี มันระเบิดตัวเองขึ้นมาทันที ร่างกายของมันแตกกระจายกลายเป็นเปลวเพลิงโชติช่วง

วินาทีต่อมา กาลเวลาก็ย้อนกลับไปเมื่อห้าวินาทีก่อน