เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 119 ฆ่าคนกลางถนนในเมืองหุบเขาร้อยเผ่า!
บทที่ 119 ฆ่าคนกลางถนนในเมืองหุบเขาร้อยเผ่า!
"ฟู่—"
หลี่จิ่วผ่อนลมหายใจยาวออกมาระลอกหนึ่ง พลันรู้สึกปลอดโปร่งเย็นสบายไปถึงอวัยวะภายใน ในอากาศคล้ายมีกระแสลมไร้รูปเกาะกุมอยู่ตามผิวหนัง ยามสะบัดมือราวกับกุมสายลมอ่อนจางไว้ในฝ่ามือ
[ควบแน่นกายาวารีพิสดาร·ชีพจรเก้า → กายาวารีเสวียน·หนึ่ง]
[ค่าความหยั่งรู้: 0/1000]
"เหมือนมีชั้นน้ำปกคลุมอยู่บนผิวร่างกายเลย"
หลี่จิ่วกำนิ้วทั้งสี่กลับเข้ามา สัมผัสเนียนนุ่มดั่งผืนแพรไหม พินิจดูใกล้ๆ ผิวพรรณก็หักเหประกายแสงจางๆ ดั่งม่านน้ำ
สายน้ำนี้ดูบางเบาไร้รูป ทว่ากลับช่วยสลายแรงกดทับได้ เกราะสีดำหนาหนักบนร่างเบาราวกับขนนกติดกายจนแทบไม่รู้สึกถึงน้ำหนัก
บางทีต่อให้ตนเองไม่สวมชุดเกราะ ก็อาจจะกันคมมีดคมดาบได้สบายๆ