กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 118 กินผลไม้แค่ลูกเดียวก็เลื่อนขั้นเลยเนี่ยนะ?!
บทที่ 118 กินผลไม้แค่ลูกเดียวก็เลื่อนขั้นเลยเนี่ยนะ?!
เดินทางสามวัน สังหารสัตว์ร้าย กินผลไม้ป่า รอยเท้าอันระเกะระกะย่ำผ่านทางรกชันในหุบเขา ขบวนคนหยุดพักอยู่ข้างทะเลสาบใหญ่แห่งหนึ่ง
หลี่จิ่วนั่งอยู่บนขอบสระสี่เหลี่ยมผืนผ้า เด็ดใบไม้จุ่มน้ำมาเช็ดคมกระบี่ ด้านหลังเต็มไปด้วยความคึกคักจอแจ เพื่อนนักเรียน
ต่างหยอกล้อหัวเราะร่าอยู่ริมน้ำ ราวกับกองทัพคนหนุ่มยุคโบราณที่บังเอิญพบทะเลสาบระหว่างเดินทัพ
"จี้ฉางเหนียน อีกนานแค่ไหนกว่าจะถึงเมืองหุบเขาร้อยเผ่า?"
"จี๊ดๆ (ใกล้ถึงแล้ว ใกล้ถึงแล้วขอรับ ข้ามภูเขาลูกนี้ไปก็จะเห็นหุบเขา ที่นั่นมีเมืองอยู่แห่งหนึ่ง ยอดฝีมือจากหลากหลายเผ่าจะไปค้าขายกันที่นั่น ข่าวสารหมุนเวียนสะดวกมาก และอาจจะมีร่องรอยของเผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่ด้วยขอรับ)"
จี้ฉางเหนียนยกมือขวาที่มีขนปุกปุยสีขาวซีดปกคลุมทาบอก ย่นจมูกเบาๆ เมื่อได้กลิ่นหอมของเนื้อนุ่มลอยมา พลางมองไปยังกลุ่มเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่กำลังก่อกองไฟ ทันใดนั้นก็เห็นมีดตวัดลงอย่างรวดเร็ว ซากวัวหัวเถื่อนหนักนับพันชั่งถูกชำแหละและเสียบไม้ขึ้นย่าง
มีดแต่ละเล่มที่กรีดลงไปทำเอาเขาหวาดผวาจนใจเต้นระรัว เปลือกตากระตุกไหวไม่หยุด