กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 5 ไม่เรียนแล้ว!
บทที่ 5 ไม่เรียนแล้ว!
จ้าวเสวียหมิงถลึงตาจ้องเฉียนมั่ว สองหมัดกำแน่นจนกระดูกลั่นกร๊อบแกร๊บ
ในสายตาเขา เฉียนมั่วค่อนข้างผอม เสื้อยืดเครื่องแบบนักเรียนสีขาวเริ่มจะเหลืองจางๆ พลอยส่งกลิ่นยาขมจางๆ ออกมาหลังฝึกยุทธ์ ทำเอาเขาหายใจไม่ทั่วท้อง
ภูมิหลังครอบครัวเฉียนมั่วดีกว่าเขานิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ดีเด่นไปกว่ากันเท่าไร ที่บ้านเหลือแค่พ่อคนเดียว ทำงานเป็นฝ่ายบริหารระดับกลางในโรงงาน
ทว่าตั้งแต่ ม.4 เป็นต้นมา เฉียนมั่วก็คอยเอาอกเอาใจเข้าหาซุนเต๋อเซิ่งผู้หยิ่งยโส ทำเรื่องราวมากมายไม่ต่างอะไรกับสุนัขประจบเจ้านาย
แต่ไม่ว่ามันจะดิ้นรนแค่ไหน ก็หนีความจริงที่ว่าพรสวรรค์ด้านยุทธ์ของตัวเองแสนธรรมดาไม่พ้น ฝีมือของมันในสนามอยู่ได้แค่ระดับกลางๆ ไม่มีทางติดหนึ่งในห้าอันดับแรกได้เลย!
จ้าวเสวียหมิงไม่ชอบนิสัยเฉียนมั่วอยู่แล้ว แถมตัวเองยังเก่งกว่าเฉียนมั่ว ย่อมกล้ำกลืนโทสะที่จู่ๆ อีกฝ่ายก็ผลักตนไม่ได้ จึงกัดฟันถาม "เฉียนมั่ว แกหมายความว่าไง"