เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 4 หมากัดคน!
บทที่ 4 หมากัดคน!
บนลานฝึกของห้องเก้าในโรงฝึก สองคนจับคู่ซ้อมประลองกันพอดี เสียงกำปั้นเหวี่ยงปะทะดังระงมไม่ขาดสาย ลมหายใจสอดประสานกัน
นอกจากหวังซานที่คอยชี้แนะซุนเต๋อเซิ่งด้วยตัวเอง และนักเรียนหญิงสองคนที่ยังคงยืนหยัดอยู่ในลานฝึกจับคู่กันแล้ว คนอื่นๆ ต่างก็แยกย้ายไปหาคู่ซ้อมของตัวเอง
ส่วนคู่ซ้อมของหลี่จิ่วชื่ออู๋ฉี เป็นเด็กหนุ่มหน้าตาธรรมดา รูปร่างล่ำสันกว่าหลี่จิ่วเล็กน้อย กล้ามเนื้อแขนแน่นกระชับ ท่วงท่าก็มั่นคงอย่างยิ่ง
ตอนฝึกวิชาตั้งม้าท่าซานถี่ก่อนหน้านี้ หลี่จิ่วก็สังเกตเห็นเขาแล้ว เขาเป็นหนึ่งในแปดนักเรียนที่ยืนหยัดจนถึงที่สุดได้ หากดูจากความคืบหน้าในตอนนี้ ฝีมือน่าจะติดหนึ่งในห้าอันดับแรกได้
ก่อนหน้านี้ทั้งสองแทบไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กันในห้องเรียน แต่พอมาซ้อมประลองด้วยกันกลับรู้ใจกันอย่างน่าประหลาด ต่างฝ่ายต่างออกแรงซัดหมัดใส่กัน อาการชาปลาบและแรงสั่นสะเทือนยามกล้ามเนื้อปะทะกันทำให้หลี่จิ่วรู้สึกถึงความหนักแน่นมั่นคง บ่งบอกว่าระดับหมัดฝึกกายาของอีกฝ่ายจัดว่าไม่เลวเลยทีเดียว
ภายใต้ความเข้มข้นของการซ้อมประลองระดับนี้ ความเร็วในการเพิ่มค่าประสบการณ์ของหลี่จิ่วจึงไวกว่าแต่ก่อน
ส่วนอีกด้านหนึ่ง
"เสี่ยวซุน ยี่สิบสี่กระบวนท่าแรกของหมัดฝึกกายานี้นายฝึกได้ไม่เลวเลย มีเค้าของหมิงจิ้งอยู่บ้างแล้ว เข้าขั้นแล้วล่ะ"