กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 552 นี่คือบัญชีมรณะชัดๆ
ใต้แสงไฟสีเหลืองนวล ใบหน้าของเฉินเสวี่ยหรูกับฉินหวยหรูต่างเผยความตึงเครียดที่ปิดไม่มิด
“พี่ชาย...”
เสียงของฉินหวยหรูสั่นเล็กน้อย เธอเดินไปที่ตู้ข้างเตียงอุ่น เขย่งปลายเท้า หยิบกล่องไม้ใบเล็กที่ห่อด้วยผ้าน้ำมันหนาหลายชั้นอย่างแน่นหนาออกมาจากซอกในสุดที่ซ่อนมิดชิดที่สุด
เธอประคองกล่องด้วยสองมือ ราวกับกำลังแบกภาระหนักนับพันจิน ก่อนยื่นให้เฉิงซูไห่อย่างระมัดระวัง
แววตาของเฉิงซูไห่นิ่งสงบ เขารับกล่องไม้มา แต่ยังไม่เปิดทันที เพียงมองฉินหวยหรูก่อน
“ไม่เป็นไรแล้ว พี่กลับมาแล้ว” เสียงของเฉิงซูไห่ไม่ดังนัก แต่กลับทำให้คนฟังรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด