กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 551 ไม่ธรรมดา!
สายตาของเขามองทะลุหน้าต่างรถออกไปยังราตรีอันมืดมิดสุดลูกหูลูกตา ราวกับมองเห็นเค้าโครงอันคุ้นเคยของเมืองปักกิ่ง และเรือนสี่ประสานที่กำลังปั่นป่วนวุ่นวายแห่งนั้นแล้ว
เขาหลับตาลง เอ่ยในใจเงียบๆ ว่า
“ฉันกลับมาแล้ว”
“รอดูเถอะ ว่าฉันจะลากหนูสกปรกที่ซ่อนอยู่ในท่อระบายน้ำอย่างพวกแกออกมาทีละตัว แล้วบดให้เป็นผุยผงได้ยังไง!”