กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 479 ใครกันแน่ที่เป็นคนนอก
เหอต้าชิงอุ้มหลานชาย เงยหน้ามองสายตาสอดรู้สอดเห็นและสะใจของคนที่ยืนอยู่หน้าประตู
เขาไม่ได้หลบเลี่ยง และไม่ได้โมโหด่าคนเหมือนเสาจู้
เขาเพียงยอมรับความผิดของตัวเองอย่างสงบนิ่งต่อหน้าทุกคน
“ตอนนั้นผมจากเมืองปักกิ่งไปโดยไม่บอกใคร ผมทำไม่ถูกเอง ผมไม่เอาใครมาเป็นข้ออ้าง คนอื่นจะก่อเรื่องก็เรื่องของคนอื่น แต่ผมในฐานะพ่อที่จากไป ก็คือผมไม่ได้ทำหน้าที่ให้ดี”
เสียงของเขาไม่ดังนัก แต่ทุกคำพูดชัดเจนแจ่มแจ้ง