กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 448 ฉินหวยหรูลุกขึ้นยืนได้แล้ว
เหยียนปู้กุ้ยมองตารางที่แน่นขนัดหลายแผ่น แล้วหันไปมองเฉิงซูไห่ ในใจด่าเฉิงซูไห่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?
นึกว่าจะได้เข้าโรงงานไปกินดีอยู่ดี ที่ไหนได้ ไม่มีทางเสียหรอก กลับได้งานหนักที่ทำแล้วไม่คุ้ม แถมไม่มีเงินสักเฟิน
แต่พูดออกไปแล้ว เขาจะกลับคำได้หรือไง?
“ได้...ได้ ฉันคัดลอก” เหยียนปู้กุ้ยกัดฟัน เค้นคำพูดออกมาจากไรฟัน
เขาหยิบตารางหลายแผ่นขึ้นมา แม้แต่ถั่วลิสงห่อนั้นบนโต๊ะก็ยังไม่กล้าหยิบติดมือไปด้วย ก่อนจะเดินคอตกออกไป
มองแผ่นหลังของเหยียนปู้กุ้ย เฉิงซูไห่รู้ดีว่านี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น