กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 404 ความสิ้นหวังและการเริ่มต้นใหม่ของอี้จงไห่
แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะเลือกใช้ท่าทีสงบนิ่งจนแทบจะเย็นชา เปิดเผยความลับที่ลึกที่สุดนี้ออกมาตรงๆ กลางแสงตะวัน ในยามเย็นแสนอบอุ่นเช่นนี้
เขามองดวงตาของเธอ
ในดวงตาคู่งามนั้น ไม่มีความโกรธ ความหึงหวง หรือคำถามอย่างที่เขาคาดไว้
ไม่มีอะไรเลย
มีเพียงความสงบนิ่งลึกล้ำ ราวกับกำลังบอกว่า ‘ฉันรู้ทุกอย่าง แค่เลือกที่จะไม่พูด’
เฉิงซูไห่อ้าปาก แต่กลับเปล่งเสียงออกมาไม่ได้แม้แต่คำเดียว
จะปฏิเสธหรือ?
เมื่ออยู่ต่อหน้าสายตาเช่นนี้ คำปฏิเสธใดๆ ก็ดูไร้น้ำหนักและน่าขัน
จะยอมรับหรือ?