กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 335 มาอีกแล้วหรือ?
ทุกเย็นตอนเหยียนปู้กุ้ยปิดประตูใหญ่ รอยยิ้มบนใบหน้าก็มักจะกว้างขึ้นอีกหน่อย เขาฮัมเพลงเบาๆ รู้สึกว่าอากาศทั่วทั้งเรือนสดชื่นขึ้นมาก
สวี่ต้าม่าวไม่กล้าเอาฉินหวยหรูมาล้อเล่นอีกแล้ว พอเห็นเฉิงซูไห่ก็หลบไปอีกทาง กลัวเหลือเกินว่าจะพูดอะไรผิดหูเข้า แล้วถูกลากออกมาขายหน้าอีกต่อหน้าทุกคน
ส่วนอี้จงไห่ก็หมดอาลัยตายอยากไปเลย ทั้งวันเอาแต่ขลุกอยู่ในห้อง ไม่ค่อยออกมา บางครั้งออกมาสักครั้งก็เอาแต่ก้มหน้า พอเห็นเฉิงซูไห่ก็ทำเป็นไม่เห็น แล้วรีบเดินหนี เขารู้ดีว่าในเรือนนี้ ตัวเองหมดสิทธิ์ออกความเห็นไปแล้ว