กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 324 ชื่นชมกันทั้งเรือน
เฉิงซูไห่พยักหน้า
หลังมื้ออาหาร เขาเก็บชามตะเกียบ
เฉินเสวี่ยหรูมองเขาแล้วพูดว่า “ในที่สุดเรื่องนี้ก็จบสักที นายก็คงได้พักสงบสักสองสามวันแล้วใช่ไหม”
เฉิงซูไห่ตอบว่า “ฉันก็อยากพักสงบเหมือนกัน”
ฉินหวยหรูนึกอะไรขึ้นมาได้กะทันหัน “จริงสิ วันนี้หวังกันซื่อยังพูดด้วยว่า เรื่องที่สถานีตำรวจจับจอมโจรคราวนี้เป็นข่าวใหญ่ บางทีคณะกรรมการควบคุมการทหารอาจจะชื่นชมนายด้วย”
เฉินเสวี่ยหรูหันไปมองเฉิงซูไห่ “ได้ยินไหม คราวนี้ก็จะมีคนชื่นชมอีกแล้ว”
เฉิงซูไห่ยิ้มอย่างจนใจ “ชื่นชมก็ชื่นชมไปเถอะ ยังไงหนี้ก็เยอะจนไม่กลัวเพิ่มอยู่แล้ว”
สิ้นเสียง ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากข้างนอก
“ผู้อำนวยการเฉิงอยู่บ้านไหม”