กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 323 ธงเกียรติยศมาอีกแล้ว
ฉินหวยหรูพูดเสียงเบาเช่นกัน “ตอนที่พี่รับปากจะแลกตัวประกันเมื่อกี้ ขาฉันอ่อนจนแทบยืนไม่อยู่”
เฉิงซูไห่มองพวกเธอทั้งสองคน แล้วหันไปมองเฉิงหลิงเอ๋อร์ที่ถูกเสียงรบกวนจนตื่นจากหลับสนิท ในใจก็อดหวาดหวั่นขึ้นมาไม่ได้
เขาไม่ได้กลัวเหล่าปา
แต่กลัวว่าหากตัวเองเกิดเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ คนในบ้านทั้งหลังนี้จะทำอย่างไร
เขานั่งลงแล้วพูดว่า “เรื่องนี้จบแล้ว ต่อไปจะไม่มีคนพวกนั้นอีก”
เฉินเสวี่ยหรูพูดว่า “พี่พูดเองนะ”
“พี่พูดเอง”
วันต่อมา เฉิงซูไห่ไปสถานีตำรวจ
เจ้าหน้าที่ตำรวจโจวรอเขาอยู่แล้ว