กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 258 ผู้อำนวยการเฉิงคือสหายที่ดี!
ส่วนเหยียนปู้กุ้ย เมื่อมองดูบรรยากาศคึกคักเช่นนี้ ความรู้สึกขุ่นเคืองในใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง
เขาทนอยู่ต่อไม่ไหวแล้ว จึงทำหน้าบึ้ง พึมพำว่า “ฉันต้องกลับไปเตรียมบทเรียนแล้ว” ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปยังลานหน้าเพียงลำพัง
หยางซิ่วเหลียนเห็นดังนั้นก็รีบเดินตามไป
สวี่ต้าม่าวมองแผ่นหลังของเหยียนปู้กุ้ยแล้วเบ้ปาก ก่อนจะกระซิบกับสวี่ฟู่กุ้ยที่อยู่ข้างๆ ว่า “พ่อ ดูตาเหยียนสิ เปรี้ยวจนหน้าจะเขียวอยู่แล้ว”
สวี่ฟู่กุ้ยถลึงตาใส่เขา “พูดให้น้อยหน่อย ทำเป็นเด่นไปได้”
สวี่ต้าม่าวหุบปากลงอย่างหงอยๆ