กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234 ฉันนึกว่าแกจะไม่มาแล้วเสียอีก
ฮ่าๆๆ!
พอพูดจบ เสียงหัวเราะอย่างเป็นมิตรก็ดังขึ้นทั่วร้านอาหาร
ใบหน้าของเฉิงซูจวิ้นยิ่งแดงกว่าเดิม เขาเกาหัวอย่างเขินอาย
เฉิงซูเฟยวิ่งออกมาจากครัวหลังร้านพร้อมยกน้ำชามใหญ่มาด้วยพ่อ รีบดื่มน้ำหน่อย แล้วพักขาก่อน
เฉิงต้าซานรับชามมา ดื่มอึกๆ ไปเกินครึ่งชาม ก่อนจะเช็ดปากแล้วชี้ของบนพื้นพลางพูดกับเฉิงซูไห่ซูไห่ รับของพวกนี้ไว้เถอะ ทั้งหมดเลี้ยงกันเองในบ้าน สะอาดแน่นอน
ท่านลุง อะไรจะดีขนาดนั้น ท่านอุตส่าห์เดินทางมาไกล พวกเรายังไม่ได้ตอบแทนอะไรท่านเลย จะรับของจากท่านได้ยังไงเฉิงซูไห่ปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า