กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 188 อาการทางจิตของเจี่ยตงซวี่เป็นปัญหาจริงๆ แล้ว
ในตอนนั้นเอง มีคนคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้านอาหาร มือหิ้วถุงเก่าๆ ใบหนึ่ง พลางชะเง้อมองเข้ามาอย่างลับๆ ล่อๆ
เฉิงซูไห่จำได้ในทันทีว่าเป็นเหยียนปู้กุ้ย เพื่อนบ้านจากลานหน้า
ตาแก่นี่ สุดท้ายก็ทนไม่ไหวจนตามมาจนได้
เฉิงซูไห่มองเหยียนปู้กุ้ยที่ยืนอยู่ตรงประตู พลางหัวเราะเยาะในใจ ตาแก่เจ้าเล่ห์นี่เหมือนแมลงวันไม่มีผิด ได้กลิ่นอาหารก็รีบบินตามมาเลย
“อ้าว นี่ไม่ใช่อาจารย์เหยียนหรือครับ ลมอะไรหอบมาถึงนี่ล่ะครับ” เฉิงซูไห่ไม่ได้ขยับไปไหน ยังคงนั่งอยู่บนที่นั่งประธาน มือถือจอกเหล้า มองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มเยาะ