กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 187 ความคิดของอี้จงไห่ ความเด็ดเดี่ยวของฉินหวยหรู
พอเข้าห้องมา เฉินเสวี่ยหรูเปลี่ยนเสื้อผ้าไปก็บ่นไปว่า “เหยียนปู้กุ้ยนี่หมดทางเยียวยาจริงๆ เพื่อของกินนิดหน่อย ถึงกับไม่เอาหน้าแล้ว ส่วนอี้จงไห่นั่นอีก ดูท่าทางเขาสิ คงกำลังกลุ้มว่าอนาคตใครจะเลี้ยงดูเขาตอนแก่”
เฉิงซูไห่นั่งอยู่บนเก้าอี้ จิบน้ำไปอึกหนึ่ง “คนในเรือนนี้ไม่มีใครธรรมดาสักคน เราแค่ใช้ชีวิตของเราให้ดีก็พอ เรื่องแต่งงานของซูจวิ้น เธอช่วยใส่ใจหน่อย อย่าให้คนทางบ้านรู้สึกว่าพอเราเข้ามาอยู่ในเมืองแล้วก็ดูถูกพวกเขา”
“วางใจเถอะ เรื่องนี้ยกให้ฉันจัดการ” เฉินเสวี่ยหรูรับปากอย่างเต็มใจ