กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 ยืมจักรยานได้ แต่ต้องจ่ายเงิน!
ตอนนี้ทุกคนในเรือนกำลังมุงดูจักรยานของเฉินเสวี่ยหรู
จักรยานล้อ 28 นิ้วคันนี้เงาวับจนสะท้อนภาพคนได้ แฮนด์ยังพันด้วยดอกไม้พลาสติกหลากสี พอต้องแสงอาทิตย์ยามเย็นก็เปล่งประกาย
“โห รถของเสวี่ยหรูสวยจริงๆ!”
ป้าคนหนึ่งลูบเบาะรถด้วยความอิจฉา
“นั่นสิ ดูก็รู้ว่าแข็งแรง ขี่แล้วต้องสะใจแน่!”
ป้าอีกคนเอ่ยคล้อยตาม
ดวงตาของเหยียนปู้กุ้ยเต็มไปด้วยความอิจฉา เขารีบเข้าไปใกล้ ก่อนแตะล้อรถอย่างระมัดระวัง ใบหน้าเปื้อนยิ้มกว้าง “ภรรยาของซูไห่นี่เก่งจริงๆ จักรยานคันนี้เป็นคันแรกในเรือนเราเลยนะ!”