กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 118 ท่าทีของบ้านอี้จงไห่ที่มีต่อฉินหวยหรู
“อีกเรื่องหนึ่ง” หวังกันซื่อเหลือบมองบ้านที่อยู่ด้านหลังเขา “คราวนี้สหายฉินหวยหรูช่วยพวกคุณไว้มากเลย เธอเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว สามีก็ไม่อยู่ข้างกาย ชีวิตไม่ง่ายนัก พวกคุณ... ต่อไปถ้าพอช่วยเหลืออะไรได้ ก็ช่วยเธอสักหน่อยเถอะ”
“ควรช่วยอยู่แล้ว ควรช่วยอยู่แล้ว!” ถานเจาอี้รีบพูดขึ้นก่อน เธอมองหวังกันซื่อด้วยแววตาซาบซึ้ง “หวังกันซื่อ ขอบคุณมากจริงๆ ถ้าไม่ได้คุณ พวกเรา... พวกเรา...”