กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 117 ความจริงกระจ่าง อี้จงไห่หวาดผวาภายหลัง
แม้พวกเขาจะคิดว่าเจี่ยจางซื่อไม่มีเหตุผล แต่คำพูดของเธอก็ฟังดูมีเค้ามูลอยู่บ้าง
อย่างไรเสีย เมื่อวานเพิ่งทะเลาะกัน วันนี้ก็มีคนไปร้องเรียน ช่างประจวบเหมาะเกินไปแล้ว
อี้จงไห่เถียงไม่ออกสักคำ โกรธจนแทบกระอักเลือด
ทำไมเรื่องนี้ถึงโยนความผิดมาให้ผมอีกแล้วล่ะ
เขามองหวังกันซื่อราวกับขอความช่วยเหลือ หวังว่าเธอจะช่วยพูดความเป็นธรรมให้เขาสักคำ
แต่หวังกันซื่อเพียงมองเขาอย่างเย็นชา ไม่ได้คิดจะอธิบายอะไร
เธอรู้ดีว่าการปล่อยให้อี้จงไห่แบกรับความผิดนี้พอดีจะช่วยเบี่ยงเบนความสนใจ และปกป้องฉินหวยหรูได้