กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 เจี่ยจางซื่อโวยวาย อี้จงไห่ตัดขาดอย่างชัดเจน
“เอ๊ะ เหล่าอี้ ได้ยินหรือยัง? บ้านหลิวไห่จงกำลังจะไปทำงานที่โรงอาหารโรงงานของพวกนายแล้ว!”
คนงานคนหนึ่งซึ่งปกติไม่ถูกกับเขา จงใจตะโกนเสียงดังขึ้นมา
อี้จงไห่ชะงักฝีเท้า
“หลิวไห่จงหมดสภาพแล้ว เมียเขาก็เลยมารับช่วงต่อ! นายว่านี่มันเรื่องอะไรกัน? ผัวเมียบ้านนั้น คนหนึ่งล้มลง อีกคนก็ลุกขึ้นมารับหน้าที่ต่อ ชีวิตก็ยังดำเนินต่อไปได้! ไม่เหมือนบางคนหรอกนะ…”
คนงานคนนั้นไม่ได้พูดต่อจนจบ แต่ทุกคนต่างเข้าใจความหมาย
เสียงหัวเราะครืนดังขึ้นทั่วลานบ้าน
คำพูดนั้นเหมือนมีดที่แทงเข้าไปกลางใจอี้จงไห่อย่างแม่นยำ