กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 111 รับช่วงตำแหน่งงาน—โรงอาหารสาม!
“เอาอย่างนี้แล้วกัน” หยางซิงกั๋วพูดต่อ “โรงงานกำลังขาดคนพอดี เธอมาทำงานที่นี่เถอะ”
“ขอบคุณผู้อำนวยการโรงงานหยาง! ขอบคุณผู้อำนวยการโรงงานหยาง!” ซุนต้าลี่ตื่นเต้นจนพูดจาไม่เป็นคำ น้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง คราวนี้เป็นน้ำตาแห่งความซาบซึ้ง
“แต่” หยางซิงกั๋วเปลี่ยนเรื่อง “งานในแผนกช่างตีเหล็กต้องใช้แรง เธอเป็นผู้หญิง ทำไม่ไหวหรอก เดี๋ยวฉันจัดงานที่เบากว่านั้นให้”
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง คล้ายกำลังพิจารณา
“เธอไปทำงานที่โรงอาหารสามแล้วกัน รับผิดชอบล้างผักกับทำงานจิปาถะ ถึงจะเหนื่อยหน่อย แต่อย่างน้อยก็เป็นพนักงานประจำ เงินเดือนก็พอให้ครอบครัวเธอประทังชีวิตได้”