กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105 ยายเฒ่าหูหนวกเข้าข้างคนผิด สุดท้ายกลับล้มเสียเอง
เฉิงซูไห่มองอี้จงไห่ที่อยู่ในสภาพสะบักสะบอม แล้วหัวเราะเยาะก่อนก้าวเข้าไปหา
เขาเดินมาหยุดตรงหน้าอี้จงไห่
“อี้จงไห่ ฉันถามหน่อย เมื่อกี้ซุนต้าลี่พูดหมายความว่ายังไง”
“นายคิดจะให้ซุนต้าลี่มาหาฉันทำไม”
เสียงของเฉิงซูไห่ไม่ได้ดังนัก แต่กลับเย็นเยียบจนคนฟังรู้สึกขนลุก
อี้จงไห่มองเขาอย่างหวาดหวั่น แต่ยังฝืนพูดปากแข็ง “ไม่...ไม่มีอะไร ก็แค่บ้านหลิววิเคราะห์กันนิดหน่อย”
“วิเคราะห์?” เฉิงซูไห่หัวเราะ
เสียงยังไม่ทันขาด เขาก็ยกมือขึ้นฉับพลัน
“เพียะ!”