กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 104 ซุนต้าลี่เปิดฉาก
ซุนต้าลี่วิ่งเหยาะๆ มาตลอดทาง หอบหายใจจนแทบไม่ทัน กว่าจะกลับมาถึงเรือนสี่ประสานเลขที่เก้าสิบห้า
เพิ่งก้าวเข้าประตูเรือน ก็ถูกเพื่อนบ้านกลุ่มหนึ่งที่รอชมเรื่องสนุกล้อมเอาไว้
“ต้าลี่ เป็นยังไงบ้าง? เหล่าหลิวไม่เป็นไรใช่ไหม?”
เหยียนปู้กุ้ยเป็นคนแรกที่เอ่ยปาก
“นั่นสิ พี่สาวซุน เหล่าหลิวเขา…”
ตอนนี้ซุนต้าลี่ว้าวุ่นใจจนแทบคิดอะไรไม่ออก จะมีอารมณ์มานั่งเล่ารายละเอียดให้พวกเขาฟังได้ยังไง
เธอโบกมือส่งๆ แล้วเลือกพูดแต่เรื่องดีๆ “ไม่เป็นไรแล้ว ออกจากห้องฉุกเฉินมาแล้ว หมอบอกว่าไม่เป็นอะไรมาก”