กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98 หลิวกวงฉีมาเยือนยามค่ำคืน แอบสวามิภักดิ์
ราตรีมืดมิดดุจหมึก เรือนสี่ประสานเงียบสงัดไร้เสียง
หลิวกวงฉีอาศัยแสงจันทร์สลัวๆ ย่อตัวเดินอย่างหวาดผวาตลอดทาง จนมาถึงลานกลาง
หน้าต่างบ้านเฉิงซูไห่ยังมีแสงไฟลอดออกมาเล็กน้อย
หลิวกวงฉีดีใจอยู่ในใจ ดูท่าตัวเองคงมาไม่สาย
เขาเดินไปถึงหน้าประตู ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ยกมือเคาะเบาๆ
“ก๊อก ก๊อกๆ”
เสียงเคาะดังชัดเจนเป็นพิเศษในค่ำคืนอันเงียบสงัด
“ใครน่ะ”
เสียงเฉิงซูไห่ดังมาจากในบ้านอย่างระแวดระวัง