กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 37 ข้าเกี่ยวอะไรด้วย
บรรยากาศเงียบกริบจนถึงขีดสุด ต่อให้เติ้งหมิงจื้อจะล้มพับลงไปกองกับพื้น ก็ไม่มีใครสนใจสักคน ทุกคนต่างมองกานหนิงด้วยความตกใจและระแวง
คำพูดนี้มันหนักหนาสาหัสเหลือเกิน
หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น คงโกรธจนบ้าคลั่งไปแล้วแน่ๆ
เชื่อว่าอีกไม่นานเรื่องนี้คงแพร่สะพัดออกไป...
“พี่เติ้ง!”
“คุณชายเติ้ง!”
กลุ่มคนที่มากับเติ้งหมิงจื้อรีบกรูเข้าไปทรุดตัวลงนั่งประคองทันที บางคนช่วยกดจุดเหรินจง บางคนช่วยทุบหลัง...
“น่าเบื่อชะมัด ล้มพับไปซะแล้วรึ?”
กานหนิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน