กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 36 อีกแล้วเหรอ เป็นลมล้มพับไปอีกรอบ
ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย รถหรูก็จอดสนิท ก่อนที่กวานหนิงจะก้าวลงมาจากรถ
เขาสวมชุดผ้าแพรสีม่วง ผิวพรรณขาวเนียน รูปร่างสูงโปร่งสมส่วน หน้าตาหล่อเหลาคมคาย ในความบัณฑิตมีความสง่างามสูงส่ง สะกดทุกสายตาให้หันมามองเป็นตาเดียว!
“หล่อจังเลย!”
“นั่นใครน่ะ? คุณชายบ้านไหนเนี่ย ถึงได้หน้าตาดีขนาดนี้”
สำนักกั๋วจื่อเจียนมีบัณฑิตหญิงอยู่ไม่น้อย ตอนนี้ต่างก็ตาเป็นประกาย นั่งรถหรูขนาดนี้ ฐานะทางบ้านต้องร่ำรวยมหาศาลแถมยังหล่อเหลาขนาดนี้อีก!
แถมยังเป็นนักศึกษาของสำนักอีกต่างหาก ความรู้ความสามารถต้องกว้างขวางแน่นอน!
แบบนี้มันเพอร์เฟกต์สุดๆ ไปเลยไม่ใช่เหรอ!
ส่วนบรรดาบัณฑิตชายทั้งหลายต่างพากันอึ้งไปตามๆ กัน เผลอยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองโดยไม่รู้ตัว ทำไมเราถึงไม่มีหน้าตาที่หล่อเหลาแบบนี้บ้างวะ?
พวกเขารู้สึกเหมือนโดนกระแทกใจอย่างจัง จนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา